Gedicht en muziek door derdejaars leerlingen van het Olympus College ter gelegenheid van de herdenking. Meike droeg haar gedicht 'Twee treinen' voor en Vitor speelde van John Williams het thema van de film Schindler's list. 
(Meike en Victor, foto Jos Vecht)
Twee treinen
Twee treinen.
Twee meisjes.
Ze lijken op elkaar,
maar de tijd zit ertussen.
De ene,
met de zon in haar gezicht —
haar handen voelen licht,
al wetend.
De ander,
met angst in haar ogen —
zal ze ooit weer terugkomen?
Al vrezend.
Ze was gelukkig,
tot de oorlog kwam.
Niet als een klap,
maar als een langzaam verdwijnen.
Eerst de stemmen,
toen de kleuren,
toen de lach.
De treinen zijn gestopt,
bestemming bereikt.
Heel even bewegen ze hetzelfde —
een stap,
een hand tegen de deur,
een blik in de verte.
En dan — stilte.
Tussen de twee sporen
liggen onbesproken gebeurtenissen.
Soms denk ik:
misschien kijkt ze nog even om,
en ziet ze
dat we haar niet zijn vergeten.
Scholen →
Gedicht en muziek door derdejaars leerlingen van het Olympus College ter gelegenheid van de herdenking. Meike droeg haar gedicht 'Twee treinen' voor en Vitor speelde van John Williams het thema van de film Schindler's list.
(Meike en Victor, foto Jos Vecht)
Twee treinen
Twee treinen.
Twee meisjes.
Ze lijken op elkaar,
maar de tijd zit ertussen.
De ene,
met de zon in haar gezicht —
haar handen voelen licht,
al wetend.
De ander,
met angst in haar ogen —
zal ze ooit weer terugkomen?
Al vrezend.
Ze was gelukkig,
tot de oorlog kwam.
Niet als een klap,
maar als een langzaam verdwijnen.
Eerst de stemmen,
toen de kleuren,
toen de lach.
De treinen zijn gestopt,
bestemming bereikt.
Heel even bewegen ze hetzelfde —
een stap,
een hand tegen de deur,
een blik in de verte.
En dan — stilte.
Tussen de twee sporen
liggen onbesproken gebeurtenissen.
Soms denk ik:
misschien kijkt ze nog even om,
en ziet ze
dat we haar niet zijn vergeten.